: از دوران جوانی خود بگویید.
- صبحها خمار خواب بودیم، شبها نئشهی بیداری.
دیالوگ هفت – خاطرات جوانی
یک
بایگانی موضوعات: بیخوابی
محو شدن پشتِ پیشخوانِ دکه
پا میگذارم
به کوچههای تاریک،
به کوچههای ساکت،
به دنیای بیعبورِ شب؛
پشتِ پیشخوانِ دکهای
سیگاری روشن میکنم؛
بی هیچ اشکی
بی هیچ گلایهای
آرام آرام
محو میشوم
هیچی
خواب
ایستاده بودی روبروی من و لبخند میزدی، و من هاج و واج مانده بودم که تو را باور کن یا صدای زنگِ ساعت را !
و عشق
و عشق آن شد که به هم نرسیم…!
و ما عشق را رعایت کردیم.
بشمار، چیزی نمانده است
نیمه شب
قهوهی تلخ
طعمِ گسِ سیگار
بیخوابی
و رؤیایی نه آنچنان دور که میپنداری
قهوهی تلخ
طعمِ گسِ سیگار
بیخوابی
و رؤیایی نه آنچنان دور که میپنداری
بشمار، بشمار؛
چیزی نمانده است