: می‌دانی!؟ دنیا خیلی واقعی‌ است، زیاد از حد واقعی است، و بی‌رحمانه واقعی است، خالی از هر رؤیایی که دنبال‌اش باشی. خشک و عصبی و جدی.

: من تظاهر کردم، برای چندمین بار؟ من برای چندمین بار تلاش کردم که تظاهر کنم که واقعی هستم، تلاش کردم که بی‌رحمانه رؤیاهای تلخ و شیرین خودم را لِه کنم، تظاهر کردم که دارم واقعی می‌شوم. برای چندمین بار؟ شکست خوردم! چقدر طول کشید؟

: انگار که با چنگ و دندان بخواهی خودت را به چیزی که برای تو نیست بچسبانی، انگار  بخواهی با چسبِ چوب کاغذ را به آهن بچسبانی! واقعیتِ تلخ! واقعیتِ بی‌رحم اما این است که نه! نه تو برای آن واقعیتِ انکار ناپذیرِ چشم‌هایی هستی که نمی‌توانند رؤیای تو را باور کنند و نه ان‌ها برای دنیای تو ساخته شده‌اند که بخواهی خیلی نزدیک‌شان بمانی.

: بالاخره یک جایی یک اتفاقی می‌افتد، نمی‌شود. همه چیز از هم می‌پاشد، و این تو هستی که باید برگردی، دست‌های‌ات را بگذاری روی سرت و عقب عقب بروی بیرون از صحنه.

: من؟ نه! من نمی‌خواهم خودم را به واقعیتِ بی‌رحمِ این دنیای خشک و عصبی بفروشم. بفروشم که چه شود؟ من  با این رؤیاها زندگی می‌کنم، با این رؤیاها است که می‌توانم بنویسم، بخوانم، بنوازم، عاشق بشوم، زندگی کنم و زندگی کنم و زندگی کنم.

: اگر ننویسم چه کنم؟ اگر نتوانم یک روز بنوسم؟ آن روز چه کار دیگری باید بکنم؟ چه کار دیگری می‌توانم بکنم؟ اگر یک روز دیگر نتوانم بخوانم؟ نتوانم بنوازم؟ نه! نه!

: زندگی؟ مثلِ یک لوپِ مسخره از خودم و تصویرِ خودم.

: دوست داشتم خودم را بکشم بیرون. دوست داشتم نه غیر از این، که کمی جور دیگری باشم.

: نه نمی‌توانم دست بکشم از همه‌ی این‌ها. دوست دارم همین مردِ رؤیایی باشم و درعوض بتوانم بنویسم و بخوانم و بنوازم. لاقل همه آن چیزهایی که برای من است و من برای ان‌ها بوجود امده‌ام را از دست نداده‌ام.

: خواه و نا خواه زندگی واقعی است. اما این درون من است که چنین است. این درون تو است که با زندگی فرق دارد.

: نه! فکر می‌کنم نمی‌توان خیلی زیاد تظاهر کرد به چیزی. یا شکل آن می‌شوی یا دوباره برمی‌گردی به شکل سابق‌ات.

: من متعلق به این همه جمعیتِ شلوغ نیستم. نمی‌توانم تحمل کنم. مجبور می‌شوم یک دفعه بکشم کنار. غیب می‌شوم. و می‌دانی! یک دفعه نا پدید می‌شوم و انگار که اصلاً وجود نداشته‌ام. نمی‌توانم  همه این واقعیاتِ بی‌رحم را تحمل کنم. سخت است. من روح‌ام ضعیف‌تر از این حد است.

: خسته‌ام؛ دنیا دورِ سرم می‌چرخد. من یک نیمه‌ی رؤیایی هستم. یک نیمه‌ی واقعی می‌خواهم؛